Hela walczy z bakterią E. coli

Hela ma taką szczególną właściwość, że jak już się za coś weźmie to musi temat roztrzaskać do końca. Marian doskonale rozpoznaje takie sytuacje i wie, że wtedy nie wolno jej rozpraszać. Schodzi jej z drogi, a jeśli już przez przypadek znajdzie się w pobliżu lewituje tuż nad podłogą, by nie słyszała jego kroków.

Ostatnio Hela nasłuchała się sporo o skażonych ogórkach z Hiszpanii, które później okazały się całkiem dobre i ustąpiły pierwszeństwa pomidorom, sałacie, czy wreszcie kiełkom pszenicy wyhodowanym przez niemieckie gospodarstwo ekologiczne.

Hela lubi warzywa i informacje o ich skażeniu bakterią escherichia coli sprawiły, że na poważnie się wystraszyła. Postanowiła przestudiować wszystkie dostępne materiały i okazało się, że zagrożenia, jakie na nią czyhają to wierzchołek góry lodowej większy od tej, o którą rozbił się Titanic. Trzeba przyznać, że gdy zobaczyła na zdjęciu, jak miło i sympatycznie prezentuje się inkryminowana bakteria to z niedowierzaniem czytała doniesienia o jej okrucieństwie i ofiarach.

- Posłuchaj, Marian - powiedziała do swego mężczyzny - muszę ci coś ważnego powiedzieć...

Zawiesiła głos w sposób, który dla Mariana jednoznacznie oznaczał, że musi się całkowicie skupić na Heli i tym, co będzie do niego mówiła.

- Nie wiem - kontynuowała - na ile śledziłeś sprawę zakażenia warzyw pałeczką okrężnicy w Niemczech, ale na pewno słyszałeś, że blisko trzydzieści osób zmarło, a trzy tysiące jest zakażonych?

- Słyszałem - odpowiedział Marian.
- Musimy wszystko zmienić w naszym sposobie żywienia - oznajmiła Hela - gdyż niechybnie możemy umrzeć. A gdy będziemy mieli odrobinę szczęścia to tylko raz w tygodniu będziemy odwiedzać najbliższą stację dializ.

Marian z każdym wypowiadanym przez Helę słowem tężał i odczuwał ucisk w dołku, a jego oddech przyspieszał. Hela widziała tę reakcję i była zadowolona z wrażenia, jakie wywarły jej słowa. Teraz postanowiła przejść do sedna sprawy.

- Wiesz, gdzie występują bakterie escherichia coli? - zapytała.
- Nie do końca, ale coś mi się z szambem kojarzy...
- Blisko, mój drogi, ale tak naprawdę te bakterie są w każdym z nas, w naszym w układzie trawiennym.
- To w czym problem? - spytał Marian.
- No... Że są groźne jeśli dostaną się do naszego organizmu z pokarmem. Najgorsze są te w wersji zmutowanej. Ich nadmiar atakuje organizm i stąd te wszystkie problemy, które dotknęły Niemców.
- Wystarczy nie spożywać ich z jedzeniem - skonstatował rezolutnie Marian.
- No właśnie, ale to nie takie proste - powiedziała Hela. - Wyobraź sobie, że tuż za płotem pies lub jakiś nieszczęśnik wracający z imprezy zrobił kupę...

Marianowi zrobiło się jakoś niedobrze, o czym świadczył wyraz twarzy. Miał jednak świadomość, że Hela nie odpuści i będzie kontynuować.

- Takie muchy - mówiła - urządzają sobie ucztę na odchodach, do ich odnóży przyczepiają się najróżniejsze bakterie w tym te najgorsze dla nas. Gdy już poucztują na takiej kupie to lecą dalej. Zapach pieczonego mięsa wabi je do kuchni pobliskich domów, do kuchni restauracji i barów i jeśli okno nie jest osłonięte siatką to siadają na produktach przygotowanych do zjedzenia. Znów kosztują ze smakiem, ale pozostawiają to, co przyczepiło się im wcześniej do odnóży...

Marian coraz intensywniej odczuwał skurcze żołądka i lekko pobladł. Hela spojrzała na niego i spytała:

- Marian! Może Ty jesteś głodny? Zaczekaj chwilę, zaraz ci coś upichcę. Może schabowego...

Nie dokończyła zdania. Marian zakrył usta dłonią i pognał, jak poparzony do łazienki.

Brama do przeszłości >>>>

_________________