Resentyment Pana C.

Do wtorku Pan C. był doskonałym przykładem mężczyzny, który nie interesował się sportem. "Był" to czas przeszły dokonany. Użycie tego czasu jest w tym przypadku jak najbardziej zasadne. Dlaczego? To proste! Dotąd Pan C. nie rozumiał o co tyle zamieszania i zgiełku, gdy dwudziestu dwóch facetów biega po trawie za jedną piłką. Przecież można pożyteczniej spędzać czas niż przyglądać się temu i na przykład wskoczyć na rower lub pobiegać w lesie. Korzyści z aktywności fizycznej bardzo wiele: dotleniony organizm, rozruszanie zwiotczałych mięśni, poprawa kondycji, dobra przemiana materii i poprawa... perystaltyki jelit (nie trzeba od razu wyjadać wszystkich śliwek).

Do godziny szesnastej nic nie wskazywało, by cokolwiek miało się zmienić w od-ćwierćwiecznym nastawieniu Pana C. do tego typu wydarzeń. Ale do czasu! Gdy tylko z włączonych przez Koleżankę Małżonkę masowych publikatorów zaczęły dobiegać doniesienia o przemarszu rosyjskich kibiców Pan C. zorientował się, że dzieje się coś niedobrego. Mówiono o symbolach i flagach nieistniejącego Związku Sowieckiego. Poczuł się, jak wtedy, gdy w mroźny grudniowy poranek na ulicach pojawiły się czołgi i wozy opancerzone. Déjà vu? Czyżby ktoś realizował podstępny atak na wolną Rzeczpospolitą? Z każda minutą, z każdym kwadransem Pan C. miał wrażenie, że nieunikniony jest wybuch wojny polsko-rosyjskiej. Zaczęły się odżywać wspomnienia, a resentyment wypełniał umysł i emocje, wręcz rozlał się na pokój, pełzał po dywanie i przesłaniał widzenie spraw we właściwych proporcjach. Zaczął intensywnie wyliczać: zabrali nam Wilno, Grodno, Lwów i kresy Wschodnie, a na dodatek w 1944 uraczyli nas manifestem PKWN*. A dzisiaj? Dzisiaj mogą dać nam łupnia podczas naszego EURO? Nie można do tego dopuścić!

W domu zrobiło się nerwowo. Pan C. wyszedł ze swojej izolatki** i laptopa przeniósł do salonu. Rozłożył go na dużym stole, ale tak by nie widzieć telewizora. Wolał uniknąć dodatkowych faktorów stresu. Napięcie było nie do wytrzymania. Koleżanka Małżonka zagryzała wargi i nerwowo wbijała paznokcie w poręcze fotela, by po chwili znów ściskać książkę, którą próbowała czytać dla odwrócenia uwagi.

– Wyłącz telewizor, bo zaraz coś mi się stanie – prosił zdesperowany Pan C.

– Wyciszę – zaproponowała.

– Wyłącz, później dowiemy się jaki wynik – błagał Pan C.

– Nie mogę – powiedziała – będę podpatrywać.
Pan C. nałożył słuchawki i postanowił słuchać muzyki, by zagłuszać dobiegające z telewizora odgłosy meczu. Zerkał znad laptopa na Koleżankę Małżonkę, która dzielnie starała się panować nad emocjami.


W trakcie meczu Pan C. podszedł do telewizora, tylko wtedy, gdy padły bramki. Zajęło mu to nie więcej niż trzydzieści sekund. Obejrzał też ostatnie pięć minut meczu. Dopingował biało-czerwonych, by dotrwali do końca.


Uff! Nie pokonali nas. Daliśmy odpór wschodnim hordom.
Polska! Polska!, Biało-czerwoni!

Zdjęcie z witryny: hipoteka.twojastancja.pl

*PKWN - Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego - atrapa polskiego rządu ustanowiona przez Stalina w Moskwie i całkowicie od niego zależna.
** Izolatka - 'osobistyczny' pokój Pana C., gdzie nikt poza nim nie ma wstępu.