Święty Graal

Adam jest o dwa lata starszy od Pana C. Poznali się ponad rok temu, gdy Pan C. korzystał z jego usług. Adam jest hydraulikiem, ale takim nietuzinkowym: nie dość, że zna się na swoim fachu, to jeszcze jest niezwykle oczytanym i inteligentnym człowiekiem. Nie epatuje swoją wiedzą, ale wychodzi to dyskretnie przy bliższym poznaniu. Taki normalny człowiek z jednym niedużym felerem: jest alkoholikiem. Jak większość ludzi z tą dolegliwością należy do wrażliwców, którzy w pewnym momencie zaczęli znieczulać swoje emocje sięgając do kieliszka. Później już bez tego kieliszka nie byli w stanie funkcjonować. W rozmowach Adam często deklarował, że ma dość picia, że chciałby znów widzieć świat na trzeźwo.
– Adaś – Pan C. zwrócił się po imieniu – wiesz, że wszystko tak naprawdę jest w twojej głowie. To ty podejmujesz decyzję.
– Chcę na początek zrobić sobie wszywkę, bo sam z siebie nie dam rady.
– To nie gadaj tylko to zrób! Tylko nie jutro, za tydzień, czy za miesiąc, ale już.
Ta rozmowa miała miejsce w grudniu.  
Po nowym roku zadzwonił Adam.
– Cześć, chciałem zabrać swoje narzędzia. Czy mógłbyś podjechać po mnie?
– Nie ma sprawy – powiedział Pan C. – A jak twoje noworoczne postanowienia? Masz jakieś?
– W poniedziałek zrobiłem sobie wszywkę...
– Naprawdę? Gratulacje! Cieszę się.
– Wszyłem sobie taką na dwa lata. Wiesz, jaki fajny świat na trzeźwo?
– Wiem – powiedział z uśmiechem Pan C.
Gdy już Pan C. odwiózł Adama do jego niedużego mieszkanka, ten poprosił, by na chwilę wszedł z nim do środka. 
– Zobacz – powiedział wskazując na stół.
Pan C. zobaczył nieduży obrazek Matki Boskiej Częstochowskiej. Wyglądał na bardzo stary.
– Ten obrazek jest w mojej rodzinie ponad sto lat. Moja prababka przyniosła go pieszo z Częstochowy.
– Lubię takie i tym podobne rzeczy z historią i ładunkiem emocjonalnym – powiedział Pan C.
– Ten obrazek podczas drugiej wojny był już w rękach mojej babci. Uciekała z rodziną przed frontem. Niemcy atakowali uciekinierów. Babka po wyjściu z domu zorientowała się, że nie zabrała tego obrazka. Postanowiła wrócić. Rodzina chciała ją powstrzymać, ale babcia postawiła na swoim i prawie biegiem wróciła do miasta. Nie mieli wyjścia i zeszli z drogi, by nie blokować przejścia innym uciekinierom. Minęło dosłownie kilkadziesiąt sekund od ich zejścia z drogi, gdy na mostek, do którego się zbliżali spadła bomba. Zginęło ponad dwadzieścia osób, a  drugie tyle zostało rannych.
Pan C., który nie wierzy w taką moc sprawczą świętych obrazków, już chciał się żachnąć i zaprotestować, ale ugryzł się w język. Adam nie potrzebował i nie oczekiwał racjonalnych wyjaśnień, on po prostu chwalił swoistym Graalem, jakim był ów obrazek,  który miał moc i uchronił kiedyś rodzinę. Dziś dawał siłę Adamowi w osobistej walce o siebie.

Obrazek Adama