Trudne słowa

Mężczyźni czasami, nawet jak nie mają nic do ukrycia, bo i tak wszystko będzie wiadome, nie mówią swoim kobietom prawdy. A te, jak od zawsze wiadomo, są bardzo wyczulone na wszystko, co dotyczy ich mężczyzn.  Oczywiście prawda  i potrzeba jej mówienia nie dotyczy kobiet, które potrafią kamuflować w szafie nowe nabytki i twierdzić, gdy facet przez przypadek zauważy, że to stary zakup i to przynajmniej sprzed dwóch lat. 

Marianowi zdarza się od czasu do czasu wyskoczyć na piwo lub coś o znacznie większej zawartości alkoholu. Wtedy uprzedza Helę, że wróci znacznie później. W takich sytuacjach oczywistą jest jego deklaracja, że nie będzie żadnych pliszek, a jeśli nie da się uniknąć ich obecności  to będzie odwracał głowę, gdy wejdą w pole widzenia.

Kilka dni temu Maran miał wrócić do domu o siedemnastej. Dochodziła dwudziesta, a jego jeszcze go nie  było. Hela zaczęła się niepokoić już po godzinie spóźnienia. Próbowała się dodzwonić, wysyłała esemesy i nic. Wreszcie tuż przed dwudziestą zadzwonił telefon.

– No wreszcie! – zawołała do słuchawki – Co się z tobą dzieje?

– Nic takiego – odpowiedział nieco spowolnionym i niewyraźnym głosem Marian – Zostaliśmy trochę dłużej w pracy, a teraz wracamy...

– Co ty mi tu opowiadasz? Telefonu nie odbierasz, a o tym, by mnie uprzedzić to nawet nie pomyślałeś.

– Heluś, najdroższa – mówił mężczyzna jej życia – ale o co się denerwujesz. Pomyśleć pomyślałem, ale gorzej z wykonaniem. Już wracam.

– Słyszę po twoim głosie, że znów piłeś – powiedziała z wyrzutem – Przecież mogłeś mnie najzwyczajniej w świecie uprzedzić.

– Co ty sobie ubzdurałaś z tym piciem?

– Dobrze Marian – przytaknęła słodko Hela – skoro tak, to powiedz słowo "Gibraltar".

W słuchawce po drugiej stronie nastąpiła chwila cisza. Słyszała, jak bierze głęboki oddech.

– Masz rację, kochanie – powiedział z rezygnacją w głosie Marian – piłem.