Niestałość kobiety

Dancia, sąsiadka i najlepsza przyjaciółka Heli, ma bardzo wyrozumiałe podejście do pozadomowego życia swojego męża. Nigdy nie przyszłoby jej do głowy robić sceny zazdrości, z jakich znana jest Hela. Gdy tylko jej małżeństwo okrzepło, Dancia i Stefan prowadzili, z wzajemnym przyzwoleniem, równoległe życie poza domem. Dla Heli taka sytuacja była nie do zaakceptowania, ale przyjmowała do wiadomości, że inni tak żyją. W kłopotliwych w odbiorze sytuacjach zawsze powtarzała sobie: nie mój cyrk i nie moje małpy.

Kobiety odwiedzały się często i bez zapowiedzi. Mieszkały o kilka domów od siebie, więc nie było to trudne, dlatego Hela nie była zdziwiona, gdy usłyszała dzwonek do drzwi, a po otwarciu zobaczyła przyjaciółkę. Marsowa mina wskazywała, że stało się coś, co wymaga poważnej rozmowy. W takich sytuacjach pomocny był dobrze zaopatrzony barek i czyste szkło. Usiadły wygodnie na przeciw siebie w salonie i wtedy Dancia westchnąwszy powiedziała:

– Mam problem ze Stefanem i nie wiem, jak mu pomóc.

– Co się stało? – spytała Hela.

Bardzo lubiła Stefana, bo był świetnym kompanem w towarzystwie i bardzo uczynnym sąsiadem. Zawsze można było na niego liczyć. Stwierdzenie Danci sprawiło, że Hela pomyślała o jakiejś strasznej i nieuleczalnej chorobie. 

– Wczoraj po pracy poszłam na zakupy i wróciłam około osiemnastej. Próbowałam dodzwonić sie do Stefana, ale nie odbierał.

– Ale co się stało – powtórzyła pytanie Hela.

– Gdy wróciłam zastałam go w strasznym stanie psychicznym. Nieogolony, nieuczesany i strasznie szlochał. Nie reagował na moje pytania, ale gdy usiadłam obok niego i przytuliłam nieco się uspokoił.

– Powiedział ci w końcu w czym problem?

– Tak! – odpowiedziała Dancia – Rzuciła go kochanka...