Nowoczesny związek

Poprzedni wpis wywołał zdziwienie i delikatne oburzenie u niektórych czytelników. Opisane reakcje w ogóle nie zdziwiły Pana C., który niejedno w życiu widział i nie o jednym podobnym przypadku przeczytał. Takie reakcje są czymś naturalnym i oczywistym, bo warstwie deklaratywnej wszyscy jesteśmy za wolnością i za prawem wyboru. Schody zaczynają się, gdy napotykamy tego diabła, który utkwił w szczegółach. Patrzymy na wybory i decyzje osób nam bliskich i nagle orientujemy się, że są to decyzje podejmowane obok nas. Jesteśmy zaskoczeni i zdziwieni, że ktoś śmiał właśnie tak postąpić? Jest to sytuacja precyzyjnie zdefiniowana przez jednego z bohaterów sienkiewiczowskiej powieści przygodowej W pustyni i w puszczy:

– Jak Kali ukraść krowa to jest dobrze, ale jak inny ukraść Kali krowa to jest źle.

Pan C. przypadkiem natrafił na znakomitą tekstową ilustrację poprzedniego wpisu. Otóż dwoje młodych ludzi zaczęło spotykać się ze sobą z dość sporą częstotliwością i z czasem pierwotne zauroczenie przerodziło się w zakochanie i trwałe uczucie. W normalnych układach i okolicznościach obydwoje dążyliby do sformalizowania związku, ale nie oni. Zachłyśnięcie wolnością i prawem wyboru skłoniło ich do podjęcia decyzji, że ich związek będzie nowoczesny i wolny od wszelkich formalizmów. Niekiedy współzamieszkiwali  wynajmowane lokum, innym razem każde z nich przebywało u swoich rodziców. Uznawali, że tak jest dobrze i znakomicie wpływa na trwałość i dojrzałość ich związku.

Pewnego razu młoda kobieta poinformowała mężczyznę:

– Wybieram się w następny weekend na wesele.

– Super – odpowiedział – nieźle się ubawimy. Będą jeszcze jacyś wspólni znajomi?

– Wiesz – odpowiedziała dziewczyna – na tej imprezie chcę być sama. 

– Oczywiście! w końcu jesteśmy nowocześni i nie musimy być, jak papużki nierozłączki.

W następnym tygodniu chłopak przyszedł do pracy przybity, co nie uszło uwagi kolegów. Podkrążone  oczy i ziemista cera prowokowały pytania.

– Hej stary! Coś się stało, ktoś umarł? – zapytał kolega z pokoju.

– Nic szczególnego – próbował zbyć pytającego.

– Nie ściemniaj, tylko mów. W końcu od czego są koledzy?

– Cóż mam powiedzieć? W ubiegły weekend moja dziewczyna wybrała się na wesele beze mnie. Nie chciała mnie zabrać. Umówiliśmy się na początku znajomości, że będziemy tworzyć nowoczesny związek, więc nie protestowałem.

Kolega spojrzał zdziwiony.

– I to tak cię wyprowadziło z równowagi, że poszła sama?

– To akurat nie, ale w poniedziałek okazało się, że to było... jej własne wesele.