Bohater wieczoru

Z upływem lat namiętność i żar, z jakim ludzie udają się we wspólną podróż przez życie powoli stygnie. Marian i Hela należą do tych współwędrowców, którzy intensywność początkowych etapów mają za sobą. Elementy dłuższego i intensywnego popasu zdarzają się, choć już nie tak często jak kiedyś. Są jednak powodem wspólnej radości.

– Marian, co ty dzisiaj taki zadowolony? – zapytał Pan C. widząc rozpromienionego przyjaciela.

– A nic szczególnego – skwitował Marian, ale wyraz jego twarzy zdecydowanie temu przeczył.

– Ej... ściemniasz coś. Czyżby wczoraj coś się przydarzyło? 

– No... było.

– Ale to chyba normalne, że od czasu do czasu coś się przydarza – powiedział Pan C. wyczuwając, że Marian chce się czymś podzielić. – Czyżby Hela zaatakowała w sposób jaki lubisz?

– Była niesamowita – potwierdził z błyskiem w oku. – Na ten wieczór przy świecach i lampce wina ubrała się w takie rzeczy,  że dech mi zaparło.

Pan C. słuchał i uśmiechał się dostrzegając niekłamaną radość.

– Ale wiesz – kontynuował Marian – Hela doceniła i moje starania. Przyznam, że wczoraj byłem bardzo, ale to bardzo... bohaterski. Pożerała mnie wzrokiem i chłonęła całą sobą. Najpierw spojrzała mi głęboko w oczy, by po chwili skierować wzrok niżej i wyszeptać: Oto mój bohater wieczoru!