Zakurzony list

Przed wielu laty Pan C. robił porządki w domu swojego ojca. Na strychu znalazł poukładane i przewiązane sznureczkiem stare dokumenty, jakieś akta notarialne oraz pożółkłe i zakurzone upływem czasu listy. Te ostatnie stały się dla niego źródłem informacji o rodzinie i rodzinnych, często bardzo powikłanych, relacjach. Uzyskane dane skrzętnie wykorzystał w dociekaniach genealogicznych. Kiedyś, gdy nie było internetu, mejli czy esemesów, może dziś wydaje się to dziwnie, ale pisano do siebie listy.  Pośród znalezionych skarbów w ręce Pana C. trafił list całkowicie nieprzystający treścią do pozostałych. Inny, bardzo osobisty i poruszający, bo napisany przez kobietę. Bardzo intymny i piękny.

Najdroższy Mój,

Dopiero dwa dni minęły odkąd wyjechałeś, a mnie wydaje się, że całe wieki. Gdzie nie spojrzę, widzę Ciebie, Twoje gesty, czuję Twoją obecność. Może to zabrzmi niewłaściwie, ale jeszcze nie zmyłam z siebie Twojego dotyku i zapachu. Chcę jak najdłużej zachować Ciebie na sobie. Pościel pachnie nami, wszystko pachnie naszą bliskością. [...]

Cały czas czuję Twój wzrok, którym mnie pochłaniałeś, a na skórze nadal pozostają ślady Twoich delikatnych i czułych dłoni. Przypominam sobie z jaką siłą brałeś mnie w ramiona, trzymałeś za biodra i dziko chwyciłeś z tyłu za włosy, jakbyś chciał mnie powstrzymać przed ucieczką. Wiesz dobrze, że nie chcę uronić niczego z tego, co było między nami. [...]

Banany z Pewexu może nie były tak smaczne, jak poprzednio, ale cieszę się, że mogłam je zjadać w Twojej obecności. Wiem, wiem! Pomyślisz "wariatka", ale jak nie zwariować przy kimś takim, jak Ty. Mówiłam Ci wielokrotnie, ale napiszę to kolejny raz: nigdy z nikim, z żadnym mężczyzną nie czułam się tak cudownie; nigdy żaden mężczyzna nie zawładnął mną i moimi uczuciami, jak Ty. [...]

Całuję tak jak lubisz
Twoja I.